YKS Ders Çalışma Programı: O Duvara Asılan Saatli Çizelgeler Neden Hep Patlıyor?

Pazar akşamı masaya oturuyorsun. Renkli kalemler çıkıyor, defter açılıyor. “Yarın kesin başlıyorum” diyerek saat saat program hazırlanıyor:

Pazartesi güzel gidiyor. Salı sabahı alarmı biraz erteliyorsun. Bir bakmışsın saat 09.30 olmuş. Programın geri kalanı da domino taşı gibi devriliyor.

Sonra insanın aklına şu geliyor:

“Bugün zaten bozuldu. Haftaya pazartesi yeniden başlarım.”

Benim de yaptığım şey buydu. Saat saat hazırlanmış programlara uyamadığım dönemler oldu. Asıl sorun ders çalışmak istememem değildi. Sorun, günün her dakikasını önceden planlayıp en ufak sapmada bütün programı çöpe atmamdı.

Bu yüzden YKS çalışırken artık saate değil, yapılacak işe bakmanın daha mantıklı olduğunu düşünüyorum.

Masaya 10 Ders Değil, 3 İş Koy

Sabah deftere 10 tane hedef yazınca insan kendini başarılı hissediyor. Daha ders başlamadan liste dolu.

“Fonksiyonları bitireceğim, 80 geometri çözeceğim, 50 paragraf yapacağım, kimya çalışacağım...”

Akşam olunca ise listenin yarısı duruyor.

Sonra insan yaptığı 4 işi değil, yapamadığı 6 işi düşünüyor. Bence burada sistem yanlış kuruluyor.

Ben olsam günü üç ana işe bölerdim.

• 1. Sabah: 20 paragraf ve 12 problem.
• 2. Öğleden sonra: Çalışılacak bir AYT konusu + o konuyla ilgili testler.
• 3. Akşam: Denemede boş veya yanlış yapılan sorulara tekrar bakmak.

Hepsinin saatini baştan belirlemek zorunda değilsin.

Sabah 10'da da bitebilir, öğlen 2'de de.

Önemli olan günün sonunda “Bugün ne yaptım?” sorusuna cevap verebilmek.

Üç iş bittiyse, gerçekten bitmiştir. Daha fazla çalışabilecek durumdaysan devam edersin. Ama sırf hazırladığın listede 14 madde var diye gece 11'e kadar kendini masaya zincirlemenin de çok anlamı yok.

Pomodoro Her Şeyin İlacı Değil

25 dakika ders, 5 dakika mola.

Pomodoro'yu kötü bulmuyorum. Özellikle ders çalışmaya başlamakta zorlanan biri için işe yarayabilir. “Sadece 25 dakika oturacağım” demek bazen gerçekten masaya oturmayı kolaylaştırıyor.

Ama bütün hazırlığı böyle götürmek bana pek mantıklı gelmiyor.

Sonuçta TYT'de 165 dakika, AYT'de 180 dakika boyunca sınavın başındasın. Gerçek sınavda 25 dakikada bir kalkıp mutfağa gitme şansın yok.

Bu yüzden çalışma süresini zamanla uzatmak daha mantıklı.

• Önce 25 dakika.
• Sonra 40 dakika.
• Sonra 50 dakika.

Daha sonra bir deneme veya uzun bir soru çözümü sırasında daha uzun süre masada kalabilecek hale gelirsin.

Benim burada asıl dikkat edeceğim şey süreyi bir anda uzatmak değil. Her hafta biraz daha uzun süre dikkati dağıtmadan çalışabilmek.

Telefon da mümkünse başka odada olsun. Çünkü telefon masanın üzerindeyken “Bir dakika bakayım” diye başlayan şeyin nereye gittiğini hepimiz biliyoruz.

“Günde 14 Saat Çalışıyorum” Diyenlere Fazla Takılma

YouTube veya Instagram'da “günde 12 saat çalışıyorum”, “14 saat çalışarak derece yaptım” tarzı videolar görmek mümkün.

Bunları görünce insan ister istemez kendi çalışma süresini kıyaslıyor.

Ama masada 10 saat oturmakla 10 saat verimli çalışmak aynı şey değil.

Bir soruya bakıp 15 dakika düşünüyorsan, arada telefona giriyorsan, masayı düzenliyorsan veya ders videosunu açıp başka şeylerle uğraşıyorsan o sürenin tamamını çalışma olarak saymak pek doğru değil.

Beş saat gerçekten odaklanarak çalıştığın bir gün, sadece “bugün 10 saat masadaydım” diyebilmek için geçirilen daha uzun bir günden daha verimli olabilir.

O yüzden başkasının çalışma saatini kopyalamaya çalışmak yerine kendi yaptığın işe bak.

• Bugün kaç soru çözdün?
• Hangi konuyu gerçekten öğrendin?
• Geçen denemede yaptığın hatalardan hangisini düzelttin?

Bence asıl bakılması gereken yer burası.

Kaynak Seçerken Kendini Kanıtlama Yarışına Girme

Bir de kaynak meselesi var.

Temel matematikte zorlanırken gidip en zor kitaptan başlamanın pek anlamı yok. Soruya uzun süre bakıp çözemeyince insanın morali bozuluyor. Birkaç gün sonra kitap rafa kalkıyor.

Kaynak seçerken “Bu kitap ne kadar zor?” sorusundan önce “Benim şu anki seviyeme uygun mu?” diye bakmak daha mantıklı.

Temelin eksikse daha öğretici bir kaynakla başlarsın. Konular oturmaya başlayınca daha seçici ve zor sorulara geçersin.

Örneğin Orijinal veya Apotemi gibi kaynaklara sırf zor oldukları için başlamanın bir anlamı yok. Seviyene uygunsa kullanırsın, değilse daha sonra dönersin.

Kitabın zor olması seni otomatik olarak daha iyi öğrenci yapmıyor.

Ama doğru zamanda doğru soruları çözmek netlerini gerçekten geliştirebilir.

Pazar Gününü Tamamen Dersle Doldurma

YKS uzun bir süreç.

Bu yüzden haftanın yedi gününü aynı tempoda geçirmek bana çok mantıklı gelmiyor.

Mesela pazar sabahı denemeni çözersin. Sonra oturup yanlışlarını incelersin. Buraya kadar tamam.

Ama öğleden sonra hâlâ “biraz daha çalışayım, bir test daha çözeyim” diye kendini zorlamak yerine bırakabilirsin.

Kısacası biraz ders düşünme.

Ertesi gün masaya oturduğunda hâlâ ders görmek istemiyorsan zaten bir şeylerin ters gittiğini anlarsın.

YKS hazırlığı birkaç haftalık bir yarış değil. Aylarca devam eden bir süreç. Bu yüzden programın seni bir hafta çok çalıştırıp sonraki hafta tamamen bıraktırıyorsa, kusursuz bir program değildir.

Bence iyi program şu: Uyabildiğin program.

Saat saat hazırlanmış mükemmel bir tabloya değil, ertesi gün tekrar oturabileceğin bir düzene ihtiyacın var.